Kır Sefası İzlenimlerim

downloadfile-1

Su an önümde ağaçlarla çevrili harika bir manzara ve bir köy dolusu insan… Ama en önemlisi bu insanlar mutlu. Çoğu zamandır hepimizin görmeye ihtiyacı olan şey bu köyde…

İsmen olmasa da sima olarak herkes birbirini tanıyor ve birbirlerini görünce hemen tebessüm ediyor. Yine çok özlediğimiz bir samimiyet bu. Çocuklar mutlu, Allah zikrediliyor ve hayırlar dönüyor bu köyde. Belki de motivasyon ve inanç bu şekilde işe yarıyor.

Etrafımızda birçok olumsuzluk varken bizden enerjik olup hedeflerimize yönelmemiz beklenemez… Çünkü asıl enerjimiz insanlar, yaşadığımız toplum. Aslında ne kadar gündemden uzak kalırsak ve bir amaç doğrultusunda sevdiklerimizle buluşursak bu bize terapi gibi gelir ve yapacağımız işler için gereken enerjiyi ve gücü toplayabiliriz. Örneğin bugün burada herkes eğlenmeye geldi, herkes sorunlarını evde bıraktı ama sorunsuzlar diye umursamaz değiller. Yine normal konuşuyorlar, normal yiyip içiyorlar ama gelmeden önce inandılar mutlu olacaklarına. Belki bizde sorunları hep içimizde kala kala yaşadığımız ya da başka, daha kötülerine sürekli tanık olduğumuz için (tv’lerden vs) hastalıklı, sıkıntılı bir toplum olduk. Çünkü bize bu öğretildi. Sabredemez, birbirimizi çıkarsızca sevemez olduk.

Hâlbuki inancımızı korusak, derdi verenin derman sahibi olduğunu bilsek, daha iyilerine bakmayıp kendi işimizle ilgilensek ve güvensek, güvendirebilsek… Hayat hep bu köydeki gibi olmaz mı?

Sena Nur Elmalı