İslâm!

unnamed

Nadide Gülüm, Yegâne Kelepçem!

İslam’dır, bizi birbirimize her renkten, her dilden bağlayan… İslam’dır bizi emekleten yürüten… İslâm… Açmamış gonca gülüm benim… Nebi’nin göğsünde tomurcuklanmış, Sahabi ellerinde özenle taşınmış asırlarca… Öyle bir nadide gül ki… Oydu aslında kokusuyla Efendimizi güle âşık eden. Gülde saklı oydu, biz bilmiyorduk… Gülde ne gördü de, sevdi sandık. İslâm… Bizi biz yapan… Zamanla aramıza döşenmiş sağlam bir köprüydü İslâm… Bu dünyada geçilecek sırattı. Sıratın izdüşümü İslâm…

Bedenleriyle bir kale örüp, ruhlarıyla bir fânusun içinde gizledikleri gonca güldü İslâm… Onunla mutluydu çocuk… Ezelde fısıldanmış İslâm sözü kulağına… Umutlu çocuk… Şimdi niçin hırçınsın? Elinden kim aldı gül şekerini? Niçin tahammül edemez oldun dünyaya? Nedir anana, babana, kardaşına kızgınlığın?

İslâm çiçeğim, gonca gülüm, seninle güler yüzlerimiz… Analar seninle merhametli, fedakâr… Babalar seninle olgun, sabırlı… Çocukluk seninle tatlı. Açlığa seninle dayanır Afrikalı çocuk, korkuya seninle karşı koyar Filistinli, seninle güçlüdür ezilmişler, seninle kalkar ayağa itilmişler, seninle ‘’Ben de varım !’’ der… Seninle güler, inadına şarkı söyler, seninle güç bulur yoklukta kıvranan ülkeler…

Seninle çiçeklenir gönüller… Sen öyle bir elbisesin ki… Giyilmeye kıyılamayan, taşınırken hürmet edilen, nadide incilerle süslü, kokusundan yürekler yanan, güzelliğinden lâl olunan…

Sensin Sudanlı çocuğa Kur’an ezberleten, Sensin Myanmar’ı sevdiren, Arakan’a onur getiren,  yücelten, sabır veren… Sensin doğu, batı tabusunu kıran… Her gönle giren… Sensin insanı insana sevdiren, özleten, birleştiren…

Sensin kokunla büyüleyen Avrupa’yı, gizli gizli sokulan sevgi kelebekleri sensin… Bir bahçe yapalım ki sana, duvarı aşkla örülsün, kenetlensin İslam âşıkları el ele… Bin bir türküler söyleyelim, her dilden, her yönden… Yaklaşamaz olsun, gönlü kara, yüzü kara mel’unlar, nurunla yıkayalım karaları, karanlıkları…

Sensin gülüm hülâsâ her şey… Kızlarımızda utanma, erkeğimizde mertlik sensin… Sensin paylaşma, sensin komşu teyzesine ekmek aldıran çocuğa, sensin yolda kalmışa yardım ettiren… Sensin Tanrı misafirini  bekleten geceleri…Sensin kadını erkeğe sevdiren , sensin erkeği kadına övdüren…Sensin sevda türküleri…Sensin tebessüm kareleri…Sensin merhamet…Sensin zarâfet…. Sensin Aşk….

Sensin temizlik, enfes kokular… Sen pür-ü pâksın,pür-ü pâk edensin insanı…Tertemiz eden…

Seyran Çağlar