İnsanın Vefası

Bir şerefli İNSANIM ben,
Sevmek için var olmuşum.
Fıtratıma gizlenmiş bu arayış,
Andıkça huzur dolmuşum.
Sevdikçe, gerçek sevgiyi tattıkça
Olgunlaşmış, insan olmuşum.
İnsafı, merhameti, adaleti,
Sehaveti, sadakati, vefayı bulmuşum.
Ben ezelden vefa borçlu doğmuşum…

İnsanlığım gereği kâinat benden vefa bekler; adaletimle, merhametimle…

 

Gözümün gördüğü ne varsa, gönlümün hissettiği her şey mademki O’nu anlatır, O’nu anımsatır; o halde vefaya en layıktır. En büyüğünden en küçüğüne kadar boş yere yaratılmayıp, nefes alan her canlıya, kurda, kuşa, bitkiye merhamet göstermek; hayatımızı kolaylaştıran irili ufaklı her cansız varlığa adil davranmak, varoluş amaçlarına uygun kullanmak insan olmamın edebi değil midir? Bazen aklım karışıyor, temizleyicidir diye mi atarım her çöpü denize, çığlıklarını duyamadığımdan mıdır rahatça ağaçları kesip, böcekleri ayakaltında ezişim? Bana sayısız faydaları olanı görmezden gelmek, üstüne bir de ona zarar vermek, vefasızlık bana, insanlığıma yakışıyor mu?

Ümmet vefa bekler benden; misyonumla, vizyonumla…

En hayırlı ümmetin bir parçası olarak hatırlama ve hatırlatma vazifemi, tebliği ihmal etme lüksüm yok, çünkü başta kendim olmak üzere ailem, yakınlarım ve sevdiklerim için kimseye vefası olmayan bu dünyada da, gerçek yurdumda da dört başı mamur bir hayat istiyorum. Öyleyse çok çalışmam, çok gayret etmem gerek. Hakkı ayakta tutmak, adaleti tesis etmek için katkıda bulunmanın yollarını aramam gerek. Birlik ve beraberlik için safta kardeşlerime yer açmam gerek. Hani ümmetine düşkün Efendim (sas) ashabına iyilikte bulunan devlet adamlarına, bizzat hizmette bulunurdu ya; benim de O’nun gibi ümmetine hizmet eylemem gerek.

Ecdat vefa bekler benden; köklerime bakışımla, sağduyumla…

Atalarımdan miras aldığım emanetleri ve ülkemi korumakla, güzelleştirip, kalkındırmakla ruhlarını şad etmiş olmayı dilerim. Ecdat yadigârı eserleri korursam, tarihime, mazime sahip çıkarsam, değerlerimi muhafaza edersem, benden sonraki nesillerin geçmişten güç alarak, geleceğe güvenle bakmasını sağlarım.

Toplum vefa bekler benden; aidiyetimle, duruşumla, tercih ve tutumlarımla…

Ne de olsa her halimin bir yansıması var nefes aldığım ortamlarda. O gün işler yolundaysa neşe saçarım, gülümserim etrafa. Yayılır pozitif enerjim benden ona, ondan buna, bundan şuna… Kimi zaman öyle bir kelime kullanırım ki fark etmem bile meğer ne dağlar devirir, ne fırtınalar koparır yüreklerde. Bazen de ilaç olur, merhem olur elim; dokunduğum bir omuzda. Toplum benden vefa ister; “Değerlerin değerlerimdir; dikkatli ol!” der adeta. “Bendeki açları doyur, çıplakları giydir, muhtaçlara yardım et! Bir tebessümle de olsa iyilik et, bendeki kardeşindir fark et!”

Akrabalarım, Komşularım vefa bekler benden; cömertliğimle, güler yüzümle, desteğimle…

Ailemin parçası olan her bir akrabam kıymetli, ne de olsa ömrümün uzama sebebi. Ne zaman ihtiyaç duyacağımı bilmediğim komşularım da… Aynı dünya görüşünde olsam da olmasam da bağlarımızın kopmasına izin veremem. Rızayı kazanma fırsatını kaçırmak istemem. Onları hayra davet etmek, ihtiyaç duyduklarında yardım etmek mutlu eder beni neden bilmem.

Dostlarım vefa bekler benden; samimiyetimle, yüreğimle…

Hayat sınavımda zorlandığım, takılıp düştüğüm zaman yanımda olup beni kaldıracak, cesaretimi kaybettiğimde yüreklendirecek, karamsarlığa kapıldığımda ümidimi yeşertecek, şaşırdığımda Hakkı tavsiye edecek, sevincime ortak olup, üzüntümü paylaşacak, iki çift kelam edip, muhabbetleşecek, beni dualarına, gönlüne alacak dostlara ihtiyaç duyarım. Beklediğim bu dostluğu ben de göstermek, varlıklarından duyduğum mutluluğu onlara hissettirmek, kendilerinin dahi fark etmedikleri ihtiyaçlarını gidermek isterim.

Evlatlarım vefa bekler benden; sevgimle, şefkatimle, fedakârlığımla…

Temiz, nezih bir isim ve soy, güzel bir ahlak evlatlarıma mirasımdır. Aralarında adaletle davranmak, her birine zaman ayırmak,  kendilerini özel ve değerli hissettirmek, asil insan muamelesi yapmak, çok sevmek terbiyelerini kolaylaştırdı, aramızdaki bağları güçlendirdi. Onları öz kültürümüzün ilkeleriyle eğitmeye, haramı helali öğretmeye,  her birinin ideal kul olmaları için elimden geleni yapmaya gayret ediyorum.

Eşim vefa bekler benden; saygımla, sadakatimle…

Eşim için “En hayırlı olma” derdini taşıyınca, ona teselli ve huzur kaynağı olabiliyorum. Birbirimize dindarlığımızda destek olmaya çalışmamız rahmeti celbediyor, yuvamıza bereket getiriyor. Beraberliğimizi tehdit edecek unsurlara karşı tedbiri hiç elden bırakmıyorum. Aramızda ortak bir dil geliştirdik: Sevgi! Kâbe gibi hürmet ettiğim yuvamı eşim için, evlatlarım için temiz, güvenli, şirin tutmaya çalışıyorum. Bu arada her ikimizin de nefis taşıdığımızın, o sahneye çıkınca her şeyin nasıl negatifleştiğinin farkındayım. Ortamı pozitif hale getirmek için sabretmeye, anlayışlı olmaya çabalıyor, mîzah yapmayı da becerilerim arasında geliştirmeye çalışıyorum.

Ebeveynim vefa bekler benden; hürmetimle, dualarımla…

Evlat dediğin anne-babasına sevgiyi, hürmeti ve hizmeti ganimet bilmeli. Ben de onları hoşnut ve razı eder, sevindirirsem, dualarını alırsam dünyada benden bahtlısı yoktur zannediyorum. Ahirette buluşmak üzere ayrıldığımızda insanlığıma daha çok dikkat ediyorum ki amel defterleri kapanmayıp, hayırlar yazılmaya devam etsin. Ruhlarına dualar edip, onlar adına hayırlar yapıyor, dostlarıyla ilgiyi devam ettiriyorum ki mahzun olmasınlar, dereceleri artsın da rahmete gark olsunlar. Onlar annem ve babam; varlık sebeplerim, beni büyüten, şefkat gösteren, fedakârlıkta bulunan, ilk çocuğumu kucağıma aldığımda, yüreğimdeki sevginin sıcaklığını hissedip “annem babam beni bu kadar sevmişler demek” dediğim güzel insanlar…

Peygamber varisi vefa bekler benden; teslimiyetimle, hizmetimle…

Yaratıcımla aramdaki yolu kısaltan, O’na yaklaşmam için beni motive eden, güzelleşmem için tavsiyelerde bulunan rehberimi yakından takip etmek, modellemek, davet ve çağrılarına cevap vermek, hayatıma uygulamak vuslatımı kolaylaştırır.  Belki de bu nedenle, gölgesine sığındığım için rahatım, huzurluyum. Beni kendisine fayda sağlanan konumdan çıkarıp, başkalarına fayda vermeye, hizmete yönelterek; kendimi keşfetme, aşma ve gerçekleştirme fırsatı sunan liderime yük olmamak, hayallerini gerçekleştirirken yanında olmak, her zaman gönlümde ve dualarımda anmak gayretindeyim.

Peygamberim vefa bekler benden; itaatimle, bağlılığımla, edebimle…

Beni benden daha çok düşünen, dünyamı da ahretimi de dert edinen, uğruna âlemlerin yaratıldığı, övmekte yetersiz kaldığım, ümmeti olmakla şeref duyduğum Can Peygamberimi sevmek, risaletini kabul etmek, şuurla takip etmek boynumun borcu, ümmeti olmamın gereği. Şahsiyetine, Ehli beytine, Ashabına saygı ve hürmet göstermek, düşkün olduğu ümmetinin derdiyle dertlenmek, sünnetlerini ihya etmek, her fırsatta kendisine salatü selam okuyarak sevgimi daima taze ve canlı tutmak Efendime vefa borcum.

Rabbim vefa bekler benden; imanımla, kulluğumla, ihlâsımla,  amelimle…

Bütün âlemi benim, beni de kendisi için yaratan Rabbime KUL olabilmektir niyetim, amacım, varoluş gayem.

Kulluk ise:

  • O’NUN varlığını, kudret ve azametini, nefsimin aczini kabul etmektir
  • O’NA yönelmektir
  • O’NUN rızasını kollamaktır
  • O’NUN sevgisini kazanmanın yollarını öğrenmektir
  • O’NA kavuşma bilincinde ve sevincinde olmaktır
  • O’NUN lütfu ihsanının ve cömertliğinin açık göstergelerini fark edebilmektir
  • O’NUN mesajını tüm insanlara ve sonraki nesillere ulaştırmaktır
  • O’NUN yolundan alıkoyan sahte tanrılarla mücadele etmektir
  • O’NUN rızası için yapılmayan amelleri yeniden gözden geçirip, rızasına uygun hale dönüştürmektir
  • O’NUN hoşnutluğunu kazanmak için çabalamaktır
  • O’NU sevmek, O’NUN sevdiğini sevmek, sevmediğinden yüz çevirmektir
  • O’NUN merhametini istismar ederek veya merhametine güvenerek, hata ve gaflet içerisinde yaşamaktan kendini menetmektir
  • O’NU her fırsatta övmek, O’NA teşekkür etmektir
  • O’NUN istediği gibi davranma becerilerini elde etmek, sevdiği işlerle uğraşmaktır
  • Ferman O’NUNDUR deyip O’nun iradesine teslim olmaktır.
  • O’NUN isteklerini yerine getirmeyi hayatının hedefi haline dönüştürmektir
  • Farz ve nafile ibadetlere dikkat etmek, ibadetleri ihlâsla samimiyetle yapmaktır
  • Dünyanın süs, ziynet ve geçici güzelliklerinden, aldatmacalarından sıyrılmaktır
  • Yanlış yollardan “U” dönüşü yapmaktır
  • Yaradılış gayesine uygun yaşamaktır
  • İmtihan yarışında sınırları zorlamaktır
  • Sevgini O’NUN hatırı için bütün varlıklara yöneltmek, yaymaktır

Rabbim benden vefa uman vefa bekleyen çok merci var! Kimseye taşıyamayacağı yük yüklenmediğine göre (Bakara 286) bu beklentileri karşılayacak, vefa borçlarımı ödeyecek potansiyel bende mevcut Elhamdülillah. Senden bugüne kadar gösterdiğim vefasızlıklarımı affetmeni, vefa borçlarımı öderken de kolaylıklar ihsan etmeni, ahde vefa vasfını kazanmış kulların arasına beni de kaydetmeni diliyorum.

Vefa gördüğünüz, vefaya tanık olduğunuz, vefalı olduğunuz günler, ömürler dilerim…

Vefalı kalın…

Muhlise Umay