Birlik ve Beraberlik Tohumlarını Ekmenin Yolları

İnsan sosyal bir varlıktır ve yalnız yaşayamaz. Kendini herhangi bir gruba ait hissedemeyen yalnız insanların birlik ve beraberlik algısı, empati kurma yeteneği gelişemez.

Halbuki insanoğlunun sağlıklı bir şekilde yaşamına devam edebilmesi için güven, bağlılık, sevgi, hoşgörü ve dostluk gibi kardeşlik duygularına ihtiyacı vardır. Ancak maalesef modern olmak adına birbirimizden koptukça kopuyoruz. Yalnızca kendini düşünen, kendi istek ve ihtiyaçlarını her şeyin üstünde tutan, sosyalleşmeyi bile internet üzerinden yapan, bayram gibi toplumsal birlikteliğin önemli unsurlarını tatil fırsatı olarak değerlendiren insanlar ne yazık ki azımsanmayacak düzeyde. Bencil ve önyargılı yaklaşımlarımız en büyük zaafımız. Oysa kendi eksikliklerimize odaklandığımızda çok daha anlayışlı ve iyi niyetli insanlar olabiliriz. Her insan henüz ortaya çıkmamış üstün özelliklere sahiptir. Bu özelliklerin ortaya çıkabilmesi için olumlu ve etkili yaklaşımlar gereklidir. Hem kendi adımıza hem evlatlarımız adına tekamülünü tamamlama gayreti içinde olup bu ideal doğrultusunda hareket etmek önemlidir.

Çocuk eğitiminin her evresinde olduğu gibi birlik ve beraberliğin tesisi konusunda da çocuklarımıza çok iyi örnek olmamız gerekir. Bizden farklı olan insanları hor görür, onların haklarını teslim etmekte gevşeklik gösterirsek çocuklarımızın yetişmesi konusunda kötü bir başlangıç yapmış oluruz. Bir ve beraber olabilmek için öncelikle aramızdaki farklılıkları bir kenara bırakarak ortak yönlerimizle birbirimize kenetlenmeyi öğrenebilmeliyiz. Bizler birer kul olarak acziyetimizi unutmayıp kendimizi bizden farklı olan insanlardan üstün görmez, yumuşak, merhametli, anlayışlı, kucaklayıcı ve kuşatıcı davranabilir; sert, merhametsiz, anlayışsız, uzaklaştırıcı ve bölücü davranışlar sergilemekten kaçınırsak birlik ve beraberliğimizi kısa sürede sağlayabiliriz. Bu duyguları çocuklara öğretmek için izleyebileceğimiz yolları maddeler halinde anlatmaya çalışalım:

  • Evde ve dışarıda bol bol birlikte vakit geçirmeye çalışmak faydalıdır. Yemekleri bir arada yemek, piknikler, ev gezmeleri, hasta ve kabir ziyaretleri örnek olarak verilebilir. Bunlar bir arada olmanın güzel yanlarını çocuklara gösterebilmeye olanak sağlar. Hasta ve kabir ziyaretleri, sağlığın önemini anlamaya ve artık hayatımızda olmayan yakınlarımızla bağların devam etmesine vesile olur. Ölümü hatırlatır ve manevi duyguları pekiştirir.
  • Aile içinde konuşmalarımıza dikkat etmeli, farkında olmadan dahi olsa mezhep, dil, ırk ayrımlarına yönelik düşmanca ve olumsuz yorumlar yapmamalıyız.
  • Olumsuz bir davranışla karşılaştığımızda suizan etmemeli, hemen hüküm vermemeli, çok iyi araştırmalı ve çocuklarımızı da bu şekilde yönlendirmeliyiz. Örneğin arkadaşlarıyla ilgili şikayette bulunduğunda iyi niyetli düşünmesini ve empati kurmasını sağlayabiliriz.
  • Kötü söz söylememeli, dedikodu yapmamalı, küsmemeli ve ihtiyacı olanlara yardım etmeliyiz. Yardımlarımıza çocukları da dâhil ederek bu duyguyu tatmalarına vesile olmalıyız. Bu tutum çocuklarımızın zaman içinde yardım etmekten zevk almalarını sağlar.
  • Başkalarını ayıplamamalı, kusurlarını araştırmamalı, kimseyi değişmeye zorlamamalı ve ötekileştirmemeliyiz.
  • Çocuğa sorular sorarak düşünmesini sağlamalı ve açıklamaları çocuğun algı kapasitesine göre yapmalıyız.
  • Çocuklar bu duyguları aile ve arkadaşlarıyla öğrenmeye ve uygulamaya başlarlar. Bu noktada kardeşin varlığı denge sağlanabildiği takdirde işleri kolaylaştırır. Zaman içinde kardeşle iletişim birliktelik duygusunun oturmasına yardımcı olur.
Psk. Şerife Zehra Yiğit