Ahde Vefa

 

 

 

 

 

 

 

 

 

AHDE VEFA

Hod be hod bir bak ki sen hiç eyledin Ahde Vefa
Eylemezsen itmi’nânsızlık olur, halktan sana

Hîn gelir bizden ırak kaldın, görürsün hatanı
Bak o hînden sonra, yapmazsın mûlevves bi’ hata

Bil ki istimrâr olursan Allah’ın emrine sen
Bak o hîn Allah’ta hüsn olmaz mı, re’y Ahde Vefa

Bâr alıp bâlâ sevap işlerse kul, mesneti Rab
Her işin hâlis, şatır son buldu; şükr Yaradana

Avf-u güfrân olsa bir kul, bak ne ister ki beşer
Allah’ım benden kail olmuşsa tek dert cemâlin

Râvi ister Cennet’inden yer, kail olsa Esahh
Hîn karîn olsun kavuşmak hüsn Es’ad’ın yanına

RÂVİ

Hod be hod: kendi kendine
İtmi’nânsızlık: güvenmeme
Hîn: an zaman
Mülevves: kötü
İstimrar: daim
Şatır: keyifli
Mesnet: dayanak
Kail: razı
Karîn: yakın